Sus Ki Yanayım
Gözümün gözbebeğine indin önce,
Kapatmadın… kararttın!
Gönlümün tam ortasına çöktün,
Bir perde gibi değil,
Zifiri bir gece gibi…
Kımıldasam yokum,
Konuşsam susmuşum…
Ben seni,
Dışarıdan bakılmasın diye çektim
Kimse kalbimdeki yangını görmesin istedim.
Ama sen,
Yangının kendisi çıktın!
Kül ettin beni…
Aydınlanayım dedim karardım.
Isınayım dedim üşüdüm.
Sen perde değilmişsin be kadın,
Sen gölgeymişsin,
Hem de gözümün gölgesi,
Kalbimin kurduğu pusmuşsun…
Sonra bir gün çıkıp,
"Ben sadece perdeydim" dersen eğer,
Yetmez!
De ki:
"Ben karakterden yoksundum,"
"Sevginin kıymetini bilmedim,"
Ama demezsin,
Biliyorum…
Onun için sus!
Sus ki,
Sözünle değil,
Sessizliğinle yanayım biraz daha.
(
Sus Ki Yanayım başlıklı yazı
Hasan Uyar tarafından
26.05.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
