Neyleyim

NEYLEYİM

Kapalı yerdeyim güneş dışarda

Işık sızdırmayan tülü neyleyim

Her seven aşkını kendi yaşar da

Bülbülü sevmeyen gülü neyleyim.

İlim almak için gitsek de Çin’e

Yaptığın her bir iş içine sine

Menfaat girince işin içine

Doğru konuşmayan dili neyleyim

Sönen umutları yakmamız için

Yarına umutlu bakmamız için

Düştüğüm kuyudan çıkmamız için

Bana el vermeyen eli neyleyim

Rüzgârı durdurmaz estiği zaman

Çabuk kırılıyor bastığın zaman

Yakmaya yarıyor kestiğin zaman

Gölgesi olmayan dalı neyleyim

Gözlerim her daim harama baksa

Nefse esir olsa kafayı taksa

İçimde insanlık adamlık yoksa

Sakalı bıyığı kılı neyleyim.

Coşari, kendine geliver, lütfen!

Sonunda toprağa değecek bu ten

Mezara girerken üstünde kefen

Olunca ipekten şalı neyleyim

05.04.2025/Samsun

İbrahim COŞAR