Yeter ki Ağırla Beni Yüreğinde Sevgili

Şüheda hayallerimin mirasçısıdır kalemim

belki de ben beyhude bir gezginim

bitap düşmekle iştigal

aşka düşmekle hemhal

göğün müridi

yerkürenin minyon seyyahı

ve kâbusların uyutmadığı gecelerin

dikenine asılı bir ruh bir beden

ve taslağını ördüğüm her yeni gün

erişemediğim her neden,

meylettiğim hüzün kadar berduş

mahal veren gölgem kadar vakur

belki de kimliğimi çaldırdığım satırlarda

geyşa ruhlu bir bedevi,

atağa geçen yüreğin kürediği her fikri

zikrine denk düştüğüm dervişin

çalakalem gezgini

sürmanşet rotamda

pürü pak kaldığım kayıp zamanlarda

çalıntı aşkların müridi iken

yorgun kalbim

gaipten gelen coşkuma

ve daim kıldığım hüznüme kefilim, sevgili

münafık bir gölgeden uzak durduğum kadar

iblisin tuzaklarına takılı da kalmadan aklım,

akil sözcüklerin

b/atıl yüreklerin

atıfta bulunduğum hiçliğin mezhebi

ve menşei gölgemle dahi iken kavgalı

göğsümün de tam ortasında

saklı bir yatır gibi

satırlarını b/öldüğüm

biten gücüm gibi

gücüme giden bir renkten mustarip

aşkın hadislerinde doğan güneşe talip,

sevgili senden tek isteğimdir mutlu olman

benli ya da bensiz

düştüğün girdaplardan kurtulman

aşkın ederi yok iken

sevdanın neferi yüreğimin,

sensin müzmin zaferi,

beyitlerden çaldığım kadar ben seni

ve işte ıskaladığım mutluluğun

tek davetlisi yeter ki ağırla beni yüreğinde, sevgili…