Nefesim Sensin

Varlığın bana umut veriyor

Ve bütün azalarımla duadayım

Yokluğunu hiç düşünmedim

Yoksa karanlık moduna girerdim

Yaşamım sana adıyor tüm bedenimi

Her adım attığımda yılların yorgunluğu

Yüreğime yansır sessiz sedasız

Sanki boşa geçirmişim 

Heba etmişim geçmişimi

Üzerime çökmüş ağırlığı

Bazen gönlüm kırık

Boğazımda düğümlenir korkularım

Aynalar gösteriyor

Dağılmış yüz şeklimi

Kıymeti yok öldürdüğüm ruhumun

Nası bir ceset gibi yürüdüğüm sokaklarında

Darbe vururlarsa 

Sırça kalp tez kırılıyor

Tamiri mümkün olmuyormuş

Ne suretle çıkarım bilmem karşına

Ama şunu anladımki 

Senin gibi  merhametli yar

Bulunmuyor yıllar geçsede.