Kısırdı Döngü

Kendide biliyordu dönüşü yoktu

gideceği yerden

Bilette bulamayacaktı 

Daha dakikalar önce

Bekliyordu durağında

Hep aklına geliyordur

Aranacaktı

Diyardan geleceklerdi

Özleyenler bir bir karşısında

Ayakta durcaktı

Saygıyla eğilecekti 

Yaşadıkça öğrendi

Hep çukur

Hep tümsekti adım attığı yollar

Gidişmi gelişmi

İçi karanlık dışı aydınlıktı

Zaman kemirgendi

Azı dişlerini hep göztermişti

Bu ne sondu nede ilk sabahın

Biri gidip biri  gelecekti

Dahası kimi mürüvetin görmeden

Kimide avcunu içinden kayıp giden

Bir zamanın parçasıydı

Kah akışına bırakıp

Veya serseri mayını gibi patlayan

Dizginsiz bir cinnet maratonuydu

Öfkesine hakim olamayan birileriydi

İçi kıyılır yüreği 

Serin olanların yaşarken

Can kırmadan çekinen bireyin

Her adımda soluk soluğa yalvaran

Medet yarap medet

Kimi bedelini öder yaşarken

Kimide saklar gittiği yere

Zordur insan öğrenmek 

Sanki bir zaanattı insan kalmak

Yıkıldımı insan

Ayağa kalkmak meşekat zahmet istiyor

Sonra boyun eğersin emir verene

Hayatın cilvesidir

Ya deveyi güdersin yada gidersin

En önemlisi bitince

insanlar senin karşında dik durur

Böyledir şiir

Mahşeri son durak

Ve son dudağın arasından 

Çıkacak kelimeler önemli

Daha fazlası Malum ya

İşte bilette yok geri dönüşe

Gelipte öyküsünü düzeltesin

Masalıda son nefeste bitmiştir.