Taş Köprü

Öyle bir yürüdün ki vadilerin bağrında

Ürküp çekildi sular matemle

Ayakta kalan yalnız ihtiyar taş köprüydü

Pençeler ve kuş tüyü ayaklar taşıyan…

İyi anımsıyordu ağarmış taş köprü

Yosunların suda boğulduğu o günleri

Cömertti her şey kaygısızca

Boğulmayan aşklarını yazardı balıklar

Taş köprünün kitabelerine…

Sen geldikten sonra değişti her şey

Çekildi sular sığınaklara

Kamburlaştı taş köprü eğilip

Hüzün çekti içine balıklar

Umarsızca çırpınan solungaçlarıyla…

Öyle bir yürüdün ki ömrümün köprüsünde

Sıradağlar omuzlamış gibiydim

Gördüğüm yalnızca silik gölgelerdi

Ayın saklandığı entarinden yansıyan…

Öyle bir geçtin ki benden

Kanım saklandı damarlarıma titreyip

Taşlaştı dudaklarım kıraç topraklar gibi

Geçmez oldu suların kervanları

Ömrümün taş köprüsünden…