Cahillik

Bunu kendimi övmek için asla söylemiyorum; yazılarımı okumadan,benimle oturup sohbet etmeyen bir  iş arkadaşımız- güya iki üniversite bitirdiğini söylüyor- gelip giderken laf atıyor "cahilsin." Aslında bu konuyu hiç yazmayacaktım ama insan söylemek istediklerini söyleyemeyince içine dert oluyor ve kendini sürekli borçlu hissediyor.Doğru da olsa yanlış da olsa her fikrin konuşulması gerektiğine  inananlardanım,ayrıca bunu söylediği için de kendisine teşekkür ediyorum;kimsenin "cahil" demekle cahil, "alim" demekle de alim  olunmaz.Her ne işi yaparsanız yapın,kiminin zoruna gideceksiniz kiminin hoşuna.O yüzden kimseye derdinizi anlatmak için boş yere enerjinizi tüketmeyin,kimisi yükseklere çıkarmak isterken kimisi  ipinizi  devamlı aşağıya çeker.

Biraz felsefe yapalım: "Cahilliğin ölçütü nedir?" Din bilgisi mi,tarih bilgisi mi,kültürel bilgi mi,teknik bilgi mi? Dünyanın her yerinde bu kavramın anlamı aynı mıdır? Cahilliğin  tembellikle ilişkisi var mıdır? Son olarak şunu sorayım da  o şahıs cevaplasın,cahillik, salgın ve bulaşıcı bir hastalık mıdır?

İnsanın kendisi neyse karşısındaki kişiyi  öyle görürmüş, o yüzden  kendisini ifşa etmiş oldu,sevindim.Mevlana,Hacı Bektaş  Veli,Ahmet Yesevi ve Yunus Emre  gibi bilginlerimizin sözleri ibretliktir,böyle durumlarda imdadınıza onlar yetişir ve zırhlı değneğiniz olur.Ne diyordu İslam bilgini Hz.Mevlana: "Kargalar ötmeye başlayınca bülbüller susar."

Sanırım yeterince açıklayıcı olmuştur.

Şeyh Edebali'den nasihatlar: