Filizlenen Tebessümler...

İklimin ıslığı, şakıyan ömrün devasa rahmeti

Aşkın künyesinde şiir

Şiire delalet hüzün ve yüklü ömür

Göğe sokulan kanadında hüznün

Yanık sesiyle söylenen her türkünün

Bir nedametse ayyuka çıkan

Çıbanbaşı acılar yüreği yırtan

Efkârın hası

Renklerin firarı

Bir düş kuvözünde saklı muadili günün

Gerçekler boy veren sır veren

Ses etmeden seven yerkürede saklı bir su küresi

Baskın çıkan aşkın ve rahmetin ta kendisi

Hulasası yangında yanan bir örtü gibi

Üstümü örttüğüm şiirlerin tekmil verdiği

Bir sır topu

Sızan ince ince

Yağmur yüklü bulutta saklı izi

Görünmezin, bilinmezin

Sancılandığı

Ah, her gizem

Renk renk efsunlu gülüşler

Kırık tekeri mazinin

Hicveden kalem

Acılı sesinde özlemin

Uğruna şiirler yazılan devasa yüreğin

Kolu kanadı kırılsa da sadece seven

Aşk iken hükmeden

Bir münasip dili olsa keşke

Yazılmayan her hikayenin de ön sözü

Tükenen bir zaman

Yiten yorgan

Geride kalan sızıdan yana

Derdi yoktur hani şairin

Bir tekerleme ise ömür

Takıntılı bir mizaç

Koyu renk gözlerinde ferinde saklı

Bir tebessüm misali

Konmaksa en tepeye

Baş aşağı edilmiş heybesi şairin

Belki de sırtlanlar yaşan

Şafağın örtüsünü kaldırıp da

Dokunmaksa yeni güne

İşte başladı firarı mazinin

Ekilen umut baş verirken

Sevginin de yüzü suyu hürmetine

Dizginlenmeyen duygular

Şiirle kana cana bürünen bir imgeden

Diğerine seken elem

Tapusu sevginin mademki saklı şiirde

Devinen iç sesin rengi

İşte başladı günün hikmeti

Kolaçan etmeden günü

Sarılmak sadece hayata ve Rabbine

Bir koşu gidip de dönülesi o yol

Dökülen pullardan işlenen bir yazma gibi

Tahayyülü bile güzel mutluluğun

Dokudukça duyguyu

Tebessümler illa ki filizlenen…