Şikayetim Var

Mevlânâ’nın sabır üzerine en bilinen ve anlamlı sözlerinden bazıları şunlardır:

"Sabır, sıkıntının anahtarıdır."

"Sabret ki, diken gül olsun."

"Sabır, insana mahsustur; hayvan dayak yer, sessiz durur."

"Sabır, insana yol gösteren bir kandildir."

"Sabret ki, beklediğin günler çiçek açsın."

"Sabır, deniz gibidir; derinleştikçe sakinleşirsin."

"Sabır, dertlerin ilacıdır."

"Sabır, gönül ateşini söndürür."

Sabır, hepimizin ihtiyaç duyduğu hava, su, toprak ve ateş gibidir. Bir işte başarılı olabilmek veya bir ilişkiyi sürdürebilmek istiyorsanız, insanlara tahammül etmek zorundasınız. Yunus Emre'nin deyimiyle; "Yaratılanı hoş göreceğiz, Yaratan'dan ötürü."

Ve unutmayın, “Allah sabredenlerle beraberdir.”

Temmuz ve ağustos ayları biz aşçılar için işkenceye dönüşebiliyor ne sıcaklardan ne de işin yoğunluğundan… En çok şikâyetlerden yoruluyoruz. Bin kişilik bir tesiste herkesin memnun olması mümkün değil. Kimi odasını beğenmez, kimi yemekleri, kimi sahili, kimi personeli, kimi içecekleri, kimi  verilen hizmeti…

“Yemeklerin hepsi aynı.” diyen birine sormak geliyor içimden: Hayatında kaç defa yemek yaptı? Kaç çeşit yemek pişirmesini biliyor? Kahvaltıdaki  zeytin ve peynir çeşitlerini evinde de bulabiliyor mu?

Eline tabağı alıp bütün yemeklere burun kıvıran misafirlere ise ağzımı açmak bile istemiyorum. Bu ne açgözlülük, bu ne tatminsizlik, bu ne saygısızlık!

“Tatlılar hep aynı.” Allah Allah! Hangi otele giderseniz gidin, tatlı çeşitleri üç aşağı beş yukarı aynıdır. Sütlaç yine sütlaçtır, sadece sunumu değişir. Kişiye özel tatlı icat etmemizi mi bekliyorlar acaba? Ekmek arası puding, kabak döner (kabak tatlısından), kıymalı baklava, yumurtalı irmik tatlısı, domatesli Kemalpaşa, acılı dondurma…

Ne istediklerini ya da ne yemek istediklerini bilmeyen müşterileri mutlu etmenin imkânı yok.

Şikâyetim var: İnsanların her şeyden şikâyetçi olmalarından.