
Sen Varsın Ya Nigar
Soylunun
soy ağacı ceviz ağacında yazılı
Gök
kubbeye baksan orada da asılı
Nefsine
dönüp bir baksan da
Soylunun
soyu gönlünde de yazılı
Açıp
okumak gerek aslını yürekte
Ah
nerede!
Bulunmaz
Hint kumaşı
Bir
yitiktir artık o
İnsanlıkla
birlikte maziye karışan
Fettan
yürekler türedi, fitne-fesat
Salgınca
bir hastalık ki sormayın!..
Soyluyu
soysuzluğa soyunduran
Ne
yapmalı!
Bilemedim!
Bir
fettan kadın ki cilveli mi cilveli
Gönül
çelen diyorlar, böylelerine
Ahu
bakışlarda niyetler gizli
Sakın
düşme, o deniz dipsiz ve karanlık
Sen
varsın ya Nigar
Beni
bana çağıran
Beni
yola revan eden
Beni
kendinden bilip güvenen
Soyu
soy
Boyu
boy
Asalet
ve atalet timsali
Baktıkça
deniz gözlerine
Yelken
açtım soylu yüreğine
Oraya
da yazılmış adın-sanın
Hep
sen varsın, iki damla gözyaşınla
Ağlıyorsun!
Anlıyorum
seni…
Çeşm-i
giryan, sebebi belli
Yitiğini
bulamadın besbelli
Ağaç
yaprağında, kuşun kanadında…
Bülbülün
dilinde söz,
Ozanların
telinde inleyen bir nağme
Hep
arıyorlar, hep ağlıyorlar…
Gök
kubbeye yazılmış, iyi oku…
Yıldızlar
kandil, seni gösteriyor bak
Mehtap
ışığına saklamış, bak orada
Gülümsüyor
çırpınışlarımıza
Kâinatta
birer heyula amansız bazen
Korku
salar yüreklere, titrer bedenler
Ey
sevgili Nigar
Gönlümün
narı Nigar
Mavi
bakan gözlerin bir umman…
İçine
düşeni yakıyor narın, amansız
Koyu
mavilerde, çılgın dalgalarda
Bir
balıkça kayığında ve martıların dilinde
Ey
Gönül!
Nigar,
Rüyalarımın
prensesi,
Kimi
zaman dehşetli kâbusum
Tutsam
mı ellerini, soğuk olsa da
Baksam
mı gözlerine, boğulsam da
Bak
gönlüme Nigar
Ne
yazıyor orada!...
Soylu
bir aşk hikâyesi var, oku…
Fettan
gözlerinle bak bana…
Narın
yaksa da beni,
Soylu
yüreğinde yer aç bana…
Ümit
var yüreğimde gelirim sana.
Her
yerde sen varsın
Sen
varsın ya Nigar…