Taş Ocağı Ve Oduncu
Yüreğimde bir dağ vardı,
Senin için sığınak,
Kurtların ulumadığı,
Yalnızca umutların çiçek açtığı.
Ve sen,
Gölgesinde serinlemek yerine
O meyvelerden tatmak yerine
Ateşe verdin ağacımı.
Küçük küçük zarar verdin dağıma
Şimdi o dağa güvenme,
Çünkü yıkılır, altında kalırsın.
Sen çok yanlıştın…
Ama yanlışı sana veren bendim.
Kimseye açmamalıydım kapılarımı.
Sen, elimizdeki tek dalı kestin.
Gölgeni de, sığınağını da yaktın.
Benim varlığım kaldı geriye,
Ama artık kimseye sığınak olamam.
Çünkü ne dağım var duygudan,
Ne ağacım var umuttan.
Bir taş ocağıydın sen,
Ev sahibi değil
Ve aynı zamanda bir oduncuydun
Bahçıvan değil.
(
Taş Ocağı Ve Oduncu başlıklı yazı
Hasan Uyar tarafından
25.08.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
