Nazlı Bir Tayın Ayakları Gibidir Ruhum Ve Kalemim

Tebaası yok muydu sahi yıldızların…

Hani, düşlerin pervane olduğu yürek sızım

Meylettiğimdi sevda meali özlem kokan

Vadesi dolan hangi duyguysa şairin yüreğini nemlendiren

Vardiyası bitmeyen bir hüzün bu:

Buğusu ve büyüsü gönülsüz esen bir meltem bu

Sevdiğimde ruhunun duymadığı

Ve işte semazen yürekten seken

Bir nida aşkın rozeti varsın olsun sana ettiğim veda

Irkı kayıp gülüşlerim

Temennisi saklı iken en derinde

Tevazu yüklü bir sitemden de öte

Ansızın irkildiğim ölüm denen tepside

Bir acı kahvenin nasıl ki hatırı kırk yıldır…

Ya, kırkladığım aşkın kırk dereden

Su getiren

Mevsimin revnak kımıltıları

Kırk kere söyledim ve oldu işte

Bir şiir biçip de içtiğim bunca hüzün

Tevafuk bildiğim her acım sancılı kalbim

Ayrı temaşası sözcüklerin

Bir duyguyu resmetmenin meali

Şiir diye kırkladığım acılarım

Kırk yıldan da fazla iken hatırı

Bu melun sevdanın

Sayfalarda saklı yalnızlığı

Gökteki manivela

Kaygan gönlün buğrası

Esen rüzgârın rotası

Esvabı solgun sözcüklerin dolmadı bil ki miadı

Dünde kalan solgun bir resim iken

Bu sevdanın tozu dumana kattığı

Ne yalan ne riya idi

Sevdiğim kadar mübalağa etmeden

D/okunduğum her sözcük her duygu eşlik eden

Rüyanın da tebaası iken

Şiirlerim

Şiir neslinde saklı acılarım

Tansiyonu asla düşmeyen biteviye duygularım

Asla da nutku tutulmadan kalemin

Bir aşk tutulmasında çıkıp da yola

Vardığım selametin, hidayetin

Daha çok başındayım

İçimdeki mevsimin kaydını düştüğüm

Satırların vebası addedilen

Ah, yalnızlığım

Ah, yalnızlığıma katık ettiğim şiirlerim

Uçuşan bir tül gibi

Sofu yürekte saklı o esinti

Kayrasında evrenin

Düşkünlüğüm hayata çalınsa da yaşama sevincim

Sormadan da bir Allah’ın kuluna,

Alabildiğine sever, eser ve yazarım

Yakut gözlerinde ilham perimin

Ne ima ne imha ne kinaye

Sadece aşkın ve sonsuzluğun takılı olduğu

Radarına yüreğin

Delişmen sözcükler ekerim

Ansızın sızıp kalan berduş kalemin

Ruhuna okuduğum her dua

Dünde kalan mısraların ve insanların

Hutbeler nasıl ki saklı yerde gökte

Nasıl ki içimde kalan ukdeler yaslı

Yaş dahi almadığım bir şölen ki yaşamak

Şiarım sadece umut ve sevgi

İnancımla ışık olan Rabbin

Aydınlattığı ufkumda

Sekerim bir kuş gibi

Alabildiğine de sakarım altın dokunuşu

Sevk ettiğim rüzgârın sallantısı

Kalbime düşen bir tohum ise sözcüklerin istilası

Aşkla yaşarım

Aşkla yazarım

İçimde saklı cennetin duvarlarını aşarım

Yalnızlığımın kat izinde saklı satırlarım

Satırların pervazında yerin göğün idamesi

Öylesine bir coşku ki Rabbin bahşettiği

Bir iklimden de fazladır hissettiklerim

Tek şiir asla yetmez

Tekbir getiren ruhuma kimseler sitem edemez

Uğruna inandığım bir sözcükten çıkıp da yola

Aştığım dağlar ve tepeler ne ki?

Asla da kuru bir dere yatağı değil kalem denen iklimi

Sağdıcım bildiğim her duygu eşliğinde meali

Sonsuzluk kokan ruhu

Eşkâli saklı tutarım bazense aşikâr

İndinde hürmet ettiğim evrenin koşu bandında

Hem koşar hem uçarım

Nazlı bir tayın ayakları gibidir ruhum ve kalemim

Dizginleyemediğim binlerce duygu ve temenni

Asılı kalsam da hüzne

Sadığım içimdeki yetime