SEVGÝLÝ MAHÝR-EYLÜL 2

“Hüsnüne mümkün mü hayrân olmamak ehl-i nazar

  Destine mir’ât alýp ey nûr-i çeþmim baksana”    (Seyyid Vehbî)

Aynalarda aksim senden öte ve senden ziyade, baktýkça bakasým geliyor Mahir. Elbet ve illaki diyorum, benim alýn çizgilerimin tozunda senin de ismin karýlýdýr, yüreðinin odacýklarýnýn birbirine açýlan kapý eþiklerinde boy vermiþ mis kokulu reyhanlar duruyordur.. Ellerim boðumlarý senin varlýðýný ispat edecek her þeye alýþkýn ve tanýdýktýr. Gözbebeklerim rüzgârýnla bile büyümeye meyillidir..

Dünya günlerinden bir gün; ýrk-ý ahmer ile ýrk-ý ebyaz arasýndaki kahýr gibi birbirini yok sayan iki insan incitmeyi býraktýðýnda, iyi ve hayýrlý kiþilerin sayýlarý artmaya baþlayacak. Susamýþ insanýn arý-duru suyu, ýhlamur koruluðunda akýp duran bir baþka insanýn avucunda berraklaþan þifalý suya dönüþecek. Ýþte o bir gün ben de senin þifadar dizlerine baþým yaslayacaðým Mahir..

Tüyden tacýna, siyah beyaz kanatlarýna hilâli baðladýðým çavuþkuþu; hikâyâtlarýna susadýðým gümüþ sayfalarýnda tuz göllerine, dilsiz ormanlara, sýðýnaklara rast geliyorum.. Hevâperest birçok arzu karýþýyor düþlerime, bir seferlik bir serap için Kaf Daðý’ndan indirmek istemiyorum seni Mahir. Sana sarýlmayý bir üzüm asmasýnýn bir kavak aðacýný sarmasý gibi masumane buluyorum. Eylülde yapraklarýmý yavaþ yavaþ kollarýndan çekmeyi seni bir kýþ boyu kendi yapraklarýnla baþ baþa býrakmam gerektiðini anlýyorum..

Hemrâh’ým; gölgen binek atýný alýp dörtnala sürdüðünde buralardan, ben ardýndan býraktýðýn toz bulutundaki kuþlarla avunacaðým. Aramýzdaki sýnýrýn duvarlarý, dikenli telleri yükselecek, diðer tarafa geçmek bilmem hangi kutlu güne yazýlacak.. Mahir, bugün yüreklerimizin kýrmýzý mühür mumlarýyla mühürlendiði gündür. “Þekil aþkýn fer’idir” derler, ben altýn pahaný yaþadým silolarým doldu taþtý, muhtaçlýðým ekmeðe doydu. Sýra senin toprak pahana geldiyse ben yoksulluðunla dýþýma sýzmaya, içimde kazdýðýn kaynaðýn pýnarýyla gülþenler yeþertmeye hazýrým..

Yolun, iklimin gurbet geçitlerinde mümkün olmayacaktan, anlaþýlmayandan, baþkalaþan maksatlý sapaklardan elamanlý olsun.Ýpekten, inci mercandan, elmas yakuttan sözlerin ve bir gölü kýskandýran sükunetin olsun.. Ve unutma beni hiç incir kuþum; mevsim deðiþecek, toprak kahverengiden kýrmýzýya beyaza dönecek.. Ýkimiz de dilhaste, ikimiz de pencere pervazlarýnda ufuk hasretlisi..

Ateþle balý karýþtýran muazzezim..

                                        Mavi Yýldýrým