Sevgi, saygı firar etti
Bir
acayip derde düştük
Her
kim varsa zarar etti
Bir
acayip derde düştük
Köksüzler
sürerken sefa
Garibanlar
çeker cefa
Çoktan
unutuldu vefa
Bir
acayip derde düştük
Ne
büyük ne küçük belli
Her
kim varsa sivri dilli
Namus
dersi verir zilli!
Bir
acayip derde düştük
Tutulmuş
köşe başları
Mazlumun
akar yaşları
Hain
bağlamış taşları
Bir
acayip derde düştük
Dolarken
cüzdanlarımız,
Boşaldı
vicdanlarımız
Söndü
heyecanlarımız
Bir
acayip derde düştük
Ak
görürler karaları
Sağaltmazlar
yaraları
Çok
değişti buraları
Bir
acayip derde düştük
Bulmak
müşkül vakur insan
Dört
bir yanda çukur insan
Bencilleşmiş
hakir insan
Bir
acayip derde düştük
Çoğalmış
nefsin hevası
Bitmiş
insanlık davası
Yoktur
bu derdin devası
Bir
acayip derde düştük
Kimlerden
akıl alasın
Hangi
kapıyı çalasın?
Ara
ki insan bulasın!
Bir
acayip derde düştük
M. NİHAT MALKOÇ