Bir Acayip Derde Düştük

Sevgi, saygı firar etti

Bir acayip derde düştük

Her kim varsa zarar etti

Bir acayip derde düştük

Köksüzler sürerken sefa

Garibanlar çeker cefa

Çoktan unutuldu vefa

Bir acayip derde düştük

Ne büyük ne küçük belli

Her kim varsa sivri dilli

Namus dersi verir zilli!

Bir acayip derde düştük

Tutulmuş köşe başları

Mazlumun akar yaşları

Hain bağlamış taşları

Bir acayip derde düştük

Dolarken cüzdanlarımız,

Boşaldı vicdanlarımız

Söndü heyecanlarımız

Bir acayip derde düştük

Ak görürler karaları

Sağaltmazlar yaraları

Çok değişti buraları

Bir acayip derde düştük

Bulmak müşkül vakur insan

Dört bir yanda çukur insan

Bencilleşmiş hakir insan

Bir acayip derde düştük

Çoğalmış nefsin hevası

Bitmiş insanlık davası

Yoktur bu derdin devası

Bir acayip derde düştük

Kimlerden akıl alasın

Hangi kapıyı çalasın?

Ara ki insan bulasın!

Bir acayip derde düştük

M. NİHAT MALKOÇ