Her meslekte vardýr ama bizim meslekte daha fazladýr insanýn sinirini bozan hareketler, sözler. Biz aþçýlar için “Eline saðlýk, çok güzel olmuþ” cümlesi dünyanýn en tatlý sözü gibidir. Yemek ister harika olsun ister biraz tuzlu ya da eksik olsun, biz o sözü hep duymak isteriz. Týpký kadýnlarýn “caným, aþkým, gülüm, sevgilim,hayatým,ömrüm," kelimelerini duymak istedikleri gibi.

Ýki sezon boyunca personel yemekhanesinde çýrak olarak çalýþtým. Doðrusunu söylemek gerekirse, delirmemek elde deðildi. Yemeðe þöyle bir bakýp suratýný ekþitenler, dudak bükenler, laf sokanlar… Hepsine denk geldim.

Oysa personel yemekleri hiç de az deðildi: Çorba, pilav, ana yemek (et, sebze ya da bakliyat), yanýnda meyve, salata, tatlý ve meze… Yani anlayacaðýnýz sofrada her þey olurdu. Buna raðmen bazýlarý çýkýp: “Aç kaldýk” derdi. O an insanýn içinden onlarýn ensesine kocaman  Osmanlý tokadý patlatmak gelir çünkü hem kýrýcýydý hem de yalandý hele ki hiç yemek yapmayý bilmeyenlerin, ahkâm keserek yorum yapmasý sabrýnýzý zorlar. Eðer bir gün “Beðenmiyorsanýz gidin, baþka yerde yiyin” derseniz bilin ki kavga kapýdadýr.

 Lojman sorumlusu  abimiz vardý, arkadaþýmýn babasýydý. Ya “Siz bezelye ve kuru fasulyeden baþka yemek bilmez misiniz?” der, ya da bir tabak yoðurdu iþaret edip “Yoðurt çok güzel olmuþ, elinize saðlýk” diye dalga geçerdi ancak onun bu sözleri hem güldürürdü hem rencide ederdi.

Aþçýlýk böyledir iþte… Kimi zaman sinirinizi sýnar, kimi zaman da hayatýn en eðlenceli anlarýný yaþatýr. Ama ne olursa olsun, biz yine de en çok o sihirli sözü duymak isteriz:

“Elinize saðlýk, çok güzel olmuþ.”