Kovdum
Ey ölüm! En sadık sevgili sensin,
Sonsuz uykunda huzur varmıdır
Çürüyen bedenin ruh neresinde
Bedeni bırakıp yoksa uçacakmıdır.
Ben ki gölgelerde saklandım daima
Güneş görmedim sararıp soldum
Onun için felek vurdu bağrıma
Aldanırım diye yaklaşanı kovdum .
Ama hâlâ yanar içimde bir kor
Şimdi umuda sarılmak zor mu zor
Mutluluğu sorma çoktan ıskaladım
Yokluğun tadı bende kudurur.
Sanki bin yaşındayım,bıkkınım
Kocamış bir at gibi engel aşamam
Kime ne diyem kendime bile dargınım
Bazen diyorum ki vakit tamam.
(
Kovdum başlıklı yazı
AuBaDe) tarafından
10/17/2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
