Vişne Çürüğü Aşk

Renk seçemiyordum aşkına şaşkınca

Gökkuşağından bile ödünç alamıyordum

Geçmeyen izlerin vardı her yanımda

Sanırım vişne çürüğü rengiydeydi aşkın

Hala dudaklarımda, kalbimde lekesi duran…

Çürürken vişneler dallarda sahipsizce

Taptaze kalırdı dallarımdaki aşkın

İlişmezdi kuşların boz gagaları

Ağacımdaki vişnelerin tenine

Senle pişen hislerimle tıpkı…

Akarken vişnelerden kırmızı mürekkep

Doldururdum mecruh yüreğimin kalemini

Siluetini çizerdim ağaçların gövdelerine

Yağmurlar bile silemesin diye

Vişne çürüklerine bulanmış aşkını…