Madem ki Bir Şairim

Kalemim sevgi yazsın nefreti hepten söksün

Damla damla sevdayı kalplere serpip döksün 

Bir mazlumu görünce  varıp yanına çöksün

Zalime dur diyerek  ağzını büzmeliyim. 

Sevgi ile yaşarmış yaşayan her bir varlık
Gönle düşerse nuru orada olur dirlik
Yürekte aşk oduna çıkarırlarsa zorluk
Bakınca yüzlerine hemence sezmeliyim.

Her şiirde bulunsun merhametten bir eser
Merhamete muhtaçtır şu dünyada her beşer
Bir gönülde yer bulmak bütün cefaya değer
Yürekleri yurt yapıp orada gezmeliyim.

Milletime kurulur ise hain bir tuzak
İster vatanda olsun ister vatana uzak
Zorluklar karşısında çizmeden asla zikzak
Şiirimle tuzağı anında bozmalıyım.

Umuda kanat takıp uzaklara uçarak
Bazan hayal bazan da hülyalara göçerek
Mazlumların üstüne çelik kanat açarak
Kartal gibi semadan zalimi süzmeliyim.

Dalgalanırken bayrak herkes selama dursun
Eğer hedef turansa her Türk hayalin kursun
Kızıl elma sözünü duyan düşman kudursun
Elimde kağıt kalem hududu çizmeliyim.

Ecdattan kalan töre  bizlere emanettir
Eder isek hainlik elbet büyük zillettir
Nesillere bulaşan çok kötü bir illettir
Kötülük yeşermeden başını ezmeliyim.

Nuri Baş