Geçit

Kaçıyordu yorgun dünyanın

Girdaplarından

Güzün konaklarını arayan aşıklar

Kurutmuştu kocaman yaz

Duyguların gür şelalelerini

Harman olmuştu sevda ekinleri

Uçsuz bucaksız tarlaların

Kasvetinde…

Umudun kokusu yükseliyordu gayrı

Sarı müjdeler veren ötelerden

Resimler çiziyordu rüzgar ve bulut

Yeryüzünün yanaklarına renk renk

Kaval çalıyordu doğrulmuş dereler

Yağmurların taşkın sürülerine…

Yığılırdı geçitlere uzak ülkelerden

Mevsimlerin bitap gezginleri

Sokulmak için sonbaharın saçaklarına

Boyamak için ruhların duvarlarını

Hafiflemiş dalların kalemiyle…

Boyun eğmek gerekirdi yapraklara,

Ram olmak aşkın tonlarına;

Geçebilmek için sımsıkı geçitlerden

Kucaklaşmak için güzün kollarıyla…