Güneşi Görünce Ölürüm

Bırak beni yolma karanlığımı
Yıllardır baktım büyüktüm
Şimdi bir insan boyu,

Sevdam doğrudur,hemde bir bilsen
var kaç boyutu
Ellerin,gözlerin,birde derin bakışın
imkansızımın en renkli hali

Sorma nedenini,
ört üstüme yanlızlığımı
Sen doldur ben içeyim yudum, yudum
HASRETİNİ
Yok sanma seni seven
Bir canımla peşindeyim bak mısralar hep
senle dolu,

Her kublede sen,satır aralarında ben
Gecelerde dolan gönlümden
Akarsın beyaz kağıtlara
Nazlı ve üzgün

Anla
bırak karanlığımdaki hayalinle beni
Unutma;
Şairler gece yaşar
güneşi görünce ölürler,
Kardelenler gibi soluverirler,
Ölüm değil inan korkum
Ben ölürsem
Kim döker beyaz kağıtlara
SONRA SENİ

Ümit SEYHAH