Unut

17. Yıl -

Masandaki kurumuş gülleri kaldır.
Işıkları yak odanın, sigaranı söndür.
Saçlarını topla… gözyaşlarını artık sil.
Beni unut.

İklimler arasında güzdü payımıza düşen;
kaç yüzyıl kepenklerini kapattık gönlün?
Dalımızda dökecek yaprak kalmadı artık —çiçekler açtığında, solmayı unut.

Gülümsemem değişmedi, dişlerim beyaz.
Biraz kilo aldım, saçlarımda sayılı beyaz…
Hadi toparlan — merak etme, iyiyim inan.
Acı veriyorsam, beni unut.

Baktığımız her fotoğrafı biz konuştururuz;
mektupların her satırına sevgimizi koyarız.
Yüreği bilirim: acıyı tutar, seveni bırakmaz.
Aşkı sorduklarında, susmayı unut.

Seneler geçer, okul yolu bile değişir
Sadece gözlerimiz aynı kalır geride
Özlesen bile yerine getirilemeyen-
Her şey  eksik... Sadece bu şiiri-
Unutma olur mu.... 

10-11-2008 Berlin- Doğdum, büyüdüm, eğer şair isem senin eser'in Berlin...