Meniere

MENİERE

Nerden nasıl girmişse dertlerin üçü beşi

Savaştığım derdimin dünyada yokmuş eşi

Dilerdim ki soğuk bir rüzgâr essin tenime

Söndürsün içimdeki sönmek bilmez ateşi

Meniere diye bir dert hiç duymuş muydun ana?

Senden sonra dünyayı zindan eyledi bana

Hayattan bıkılır mı, inan bıktırdı beni

Cana çık der mi insan, “Çık git!” Diyorum cana

İnan kor ateş bile insanı böyle yakmaz

Sarmaşık otu gibi yakalarsa bırakmaz

Tabiplerde çaresiz Meniere atağına

Tüm dertleri unuttum, bu dert aklımdan çıkmaz

Her atak da artıyor işitmemde zahmetim

Türkünün tınısını dinlemeye hasretim.

Hakk yapımı bozuldu kul yapımına kaldım

Kula minnet ettikçe dökülüyor tüm etim.

Ne zaman ne yer bilir, zamansız çıkıp gelir

Coşari, böyle derdin nesine güvenilir

Rabbim hiçbir kimseyi çaresiz bırakmasın

Her derdin çilesini derdi çekenler bilir

11.11.2025/Samsun

İbrahim COŞAR