Toz Olur

Malım var diyerek övünen insan,

Yaz geçer de hazan eser, güz olur.

Gidenin ardından dövünen insan,

Nabzın durur, ayaz vurur, buz olur.

Dünya bir pazardır sermaye candır,

Alanın, satanın konduğu handır.

Yoksul da, sultan da onda mihmandır,

Göz yumunca her şey biter, toz olur.

Kimi altın ile, kimi taç ile,

Kimi dertler ile, gamla, borç ile.

Ne varsa yüklenir gider göç ile,

Toprağın bağrında kuru saz olur.

Bir bakmışsın ömür bitmiş,yol bitmiş, 

Taş gibi bedenin toprağa gitmiş, 

Münker Nekir sorar: “Ne hayır etmiş?”

Götürdüğün iki metre bez olur.

Gazi der: Bu dünya misafir hanı,

Kimseye kalmaz ki malı, ünvanı.

Gerçek yol erinin aşk ile canı,

Yanar, yanar cananına köz olur.

           Gazi Çakmak