Güllü
Arş titredi o gece yandı nârından!
Yer gök sûkut etti de sustu arından!
Ağlayarak baktığım cam kenarından;
Sessiz bir elvedanın peşine düştüm.


Kıyamet koptu canda sür mü üflendi?
Cehennem ateşinden kor mu yüklendi? 
Nisan yağmuru gibi yaşlar tükendi!
Ben yalancı baharın kışına düştüm.

Bir Sultan ki tahtımı ona vermiştim,
Bahçemin güllerini ona dermistim,
Başımın tacı edip sofra kurmuştum,
Kaynayan tenceremin aşına düştüm.


Görmeseydim gördüğüm,görmez olaydım
Dans etmek neyimeydi? Türkü çalaydım,
Taş doğurup bağrıma onu alaydım,
Ben nice tuğyanların başına düştüm.

Havva Kaya 
Başakşehir/İSTANBUL 
















( Güllü başlıklı yazı Havva KAYA tarafından 16.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu