Hâkimin Kendisi Adaletin Terazisi

HÂKİMİN KENDİSİ ADALETİN TERAZİSİ

Olmayan bir şeye olmuş gibi; gelininin aleyhinde şahitlik eden kayınpederin,sonrasında felç geçirip şahitlik ettiği oğlu tarafından ihmal edilerek gelinine muhtaç olduğuna da ben şahit oldum.

Yine kendisine iftira atan kişinin, bir kaç yıl sonra felç geçirip arkadaşıma muhtaç olan arkadaşının,görmediği şeyleri de görmüş gibi anlattığı için gözlerinin de ama olmak üzere  olduğunu duymuştum.

Tüm zenginlik kaynağının içinde,  kızlarının hakkı olan,parayla aldıkları gayrı menkulu bile  bir tek oğluna yedirip kızlarının eziyet çekmesine,zulüm görmesine,bunun sonucunda hastalıklara maruz kalmasına  göz yuman annenin, sonrasında,oğlum bana düşman gibi davranıyor diyerek kızlarına muhtaç olduğunu da bizzat gördüm.

Yine, baba ölmeden babanın mallarının üstüne konan evladın,tüm kardeşlerinden mal kaçırarak,anneye kalanları da alıp edindiği serveti yedirdiği evlatları,eşi ve yakınları tarafindan değer görmeyip hatta eşinin  ailesi tarafından psikolojik şiddete maruz bırakildığına da şahit olan bu gözler,(calismadığı öne sürülerek)dilime de; sürüsünden ayrılan koyunu kurt yer dedirttirdi,ne yalan söyleyeyim.😉

Ne olursa olsun,kiminle yaşarsan yaşa,önce aile bağların kuvvetli olacak,aile bağları kuvvetli olmayan,aile bağlarını karılarının,kocalarının,hatta ve hatta cocuklarının dolduruşuyla koparan insanların kapattığı o kapılara her zaman muhtaç olduğu da aşikârdır.

Bunun tersi de yine zulme sebep olur;meydanı boş bulan o eşler,o meydanda size kâbuslarınızda bile göremeyeceğiniz işkenceleri tattırarak, sizin etrafınızda bırakmadığınız o insanlara sizi muhtaç ederek,beklenen adaletin yerine gelmesini sağlarlar .

Bir yerde zulüm varsa, yaşarken kalbi durduran ölüm vardır ve mazlumun kalbi zalimin eziyetinden dururken,zalimin kalbi bu eziyetleri yaparken çoktan  durmustur zaten,o farkında değildir.

Uzun lafın kısası dostlar;Dünya, adaleti kaplumbağa hızıyla ilerlerken, zalimin yaşadığı hayatı,mazlumun gözyaşlarıyla izlediği sırada tecelli ettiği yerdir.

Asıl soruyu,asıl o zaman sormanız gerekiyor kendinize; bu insanlar bana bunları yaptı ama; benim elime düşerlerse ben bu imtihanı geçebilir miyim?

Benim bu soruya cevabım şudur;

Rabbim! Kimseyi benim elime düşürecek cezalara çarptırmasın!

Mademki bu hastalıkta  iki tarafinda kalbi durmuş,o vakit zalimin kalbi vicdan azabıyla cana gelsin,mazlumun ki  de yıllarca acıya,zulme ağladığı için bir nebze nefes alsın.

İşin hellalik kısmı da o zaman düşünülür tabi...

Çünkü benim merhametim,o insanları,o acıyla başbaşa bırakamayacak kadar yüksektir ve ben o insanlara düştüğünde bakarım;ama kalbim bakmaz,kalbim,onların yaptığı zulumlerle meşgul eder beni ve ben bu imtihanı geçemem.

O yüzden Allah herkesi vicdan azabıyla cezalandırsın,daha büyük acılarla cezalandırılırlarsa zaten,ona da yüreğim dayanmaz.

Sağlıkla,sevgiyle,merhametle kalın..