En Uzun Gece
Zaman benden ne aldıysa
ardında yankısını bıraktı.
O gece…
geceler uzadı benim için,
takvimler kısaldı.
“Unut” diyorlar bana,
sanki hafıza bir düğme,
sanki acı
geceye değince susar.
Oysa en uzun gece
takvimde yazan değil,
ışıkların erkenden söndüğü değil;
benim yetim kaldığım gecedir.
Ben unutsam,
zihnimin gece nöbetini
kim dağıtacak?
Kim susturacak
karanlıkta büyüyen,
duvarlara çarpıp geri dönen
çığlıklarımı?
“Geçmişi yaşanmamış say” diyorlar;
peki o geceden kalan
bu enkazı
kalbimden
nereye kaldıracaklar?
Hangi sabaha sürgün edecekler
yarım kalan sesleri,
tamamlanmamış cümleleri,
söylenememiş vedaları?
Unutmak…
Bazıları için bir kaçış,
benim için
her gece
yeniden açılan bir yara.
Çünkü bazı anılar
hatırlanmaz;
gecenin en sessiz yerinde
kanar.
Ve ben sustukça,
o en uzun gece
kısalmaz.
Geçmiş,
karanlığın içinden
daha yüksek sesle
beni çağırır.
(
En Uzun Gece başlıklı yazı
bilge-telli tarafından
22.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
