Mezarlar

Her babanın bir prensesi vardır,
Yaşı kaç olursa olsun değişmez o yer;
Bir bakışıyla çocuk olur yine,
Gözünde hep en güzel, en değerli eser.

Mezarlar susmaz aslında, anlatır derinden,
Bayram sabahlarını, kahkahaları, eskiden;
Toprak altında değil sadece beden,
Anılar yürür hâlâ kalbin içinden.

Babanın varlığı bir dünya dolusu,
Yokluğuysa tarifsiz bir boşluk, bir sonsuz kuyu;
Sesini arar insan en sessiz gecede,
Bir dua olur dudakta, gözler dolu dolu.

Bilirim, beden ölür, ruh yol alır,
Rabb’e kavuşmak en hakiki varış olur;
Ayrılık sandığımız şey bir bekleyiş,
Sabırla örülen görünmez bir yol.

Ve biz…
Bir gün, bir vakit, bir kader anında,
Yeniden buluşacağız aynı duanın içinde;
Sen yine “kızım” diyeceksin belki,
Ben yine çocuk olacağım o sevginin içinde.