Beklemeye Değer mi Yeni Yılı

Nankör nidaların cıngılı sessizlik sözcüklerse düşmüş karaborsaya yeni yıl öncesi

İklimse durağan

Çatık kaşlı neferi gezegenin

Seyyah ruhlar durağında için için eriyen ne çok yetim

Bam teline asılı angarya

Hep mi anlamsızlık hep mi hegemonya?

Kurusıkı tebessümlerin ehli

Bilinmezin üçüncü gözü

Ve işte o seferi dalgalanma

Yumuşak inişli değil artık ölüm

Meyleden cennete

Zebaniden geçiş hakkı alacak zalime

Bir öngörü bir saltanat

Dünya malına tamah eden eziyetin iz düşümü

Sessizlikle terbiye edilen Anka

Oysaki külünden gülüşünden firar etmek üzere

Kıpraşan mehtap

Serenadı yoklukta saklı yıldızlar

Çemkiren iblise söz hakkı yok

Düşe kalka büyüyen insanlık

Oysaki çocuk kalmaya yeminli

Zifiri karanlığın yegâne temsilcisi

Bir defterin kırışık yaprakları

En gergin çehrelere hücum eden yalnızlığın kanatları

Suretler kayıp

Sureler uçuşan

Bilindik ne kaldıysa yüreği kıpraşan

Her gün her gece her an

Sevi dilinde aşk:

Hüzün mertebesinde İlahi Şafak

Asil ve esir bir şair

İmgeleri reddeden yalın yüreğine misafir

Ve en d/okunaklı şarkıyı çalıyor piyanist

Tuşların hâkimiyetinde

Kara defterin esaretinde

Oysaki bomboş sahne

Eşlik eden tek seyirci

Nasıl ki Azrail’in nezaretinde

Ölüden bozma alkışlar

Ölümsüzlüğü çağrıştıran yakarış

Eski sene devre dışı

Beklemeye değer mi sahiden de yeni yılı?