Kapým açýlmaz oldu, tüm umudum yýkýldý
Adýmýn önüne ad, bunak deyip takýldý
Torunun bitmez hasreti, yüreðime çakýldý
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Zaman paslý bir saat, akrep geri kalýyor
Hatýralar sürgünüm, göz maziye dalýyor
Ömürlük emeðimden, þimdi evlat çalýyor
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Hayallerim anlatsýn, yürünmeyen yollarý
Nasýl helal edeyim, harcadýðým yýllarý
Hep hasret býraktýnýz, toruna boþ kollarý
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Günler yaprak misali, hep ömürden düþer
Geceler uzun gelir, gönlüm kadere küser
Yüreði kor daðlasa da, dil çaresizce susar
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Hep burukla baþlar, yurtta bayram sabahý
Nasýl ödeyeceksiniz, ettiðiniz bu günahý
Bil ki göðe yükselir, yerde kalmaz kul ahý
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Çorba soður masada, kaþýk bekler elinde
Torun ismi dökülür, hece hece dilinde
Suç sahipsiz kalýr hep, olur damat gelinde
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Saçýmda ak çoðaldý, sözüm anlamsýz kaldý
Yaþam aþkýný benden, evlat dediðim çaldý
Kader bana bitmeyen, sanki kara kýþ saldý
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Harcadýðým emekler, yaþlandým yok sayýldý
Duygu denen hanemde, umutlarým soyuldu
Mutluluk çok görüldü, canlý kabre koyuldu
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Hiç aklýma gelmezdi, huzur evine atýlacaðým
Sevdiðim evlatlarca, el için satýlacaðým
Kendi evladým varken, yurtlarda kalacaðým
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez

Gözlerde kahramandým, þimdi ayak altýnda
Sýzý çöreklendi artýk, kalbimin tüm tahtýnda
Evlat hançeri varmýþ, demek kara bahtýmda
Gülmez huzur evinde, bir gün yüzüm gülmez