Edebiyat ve Kültür Platformu
Yazılı Radyo Karın Sessiz Öğrettiği Sevgili Dostum
Yazılı Radyo – “Karın Sessiz Öğrettiği”
Sevgili dostum,
Bugün her yer kar…
Sokaklar beyaz, kaldırımlar suskun, insanlar aceleci.
Kardan adamlar dikiliyor köşe başlarında,
kar topları hunharca savruluyor havada.
Bir çocuk gülüyor, bir başkası üşüyor…
Ama içimdeki bu mevsim nedense hep hüzün.
Hava soğuk.
İnsanlar daha soğuk.
Çayım bile soğumuş masada.
Sigaramın dumanında ısınmaya çalışıyorum;
ısıtmıyor ama oyalıyor.
Pencerenin kenarına yerleşmişim,
hayallerimi izliyorum.
Her kar tanesinde birini saklıyorum,
birini biriktiriyorum içimde.
🎵 Şarkımız: Akrep Nalan – “Karlar Düşer”
“Karlar düşer, düşer düşer ağlarım …”
Bu şarkı çalınca,
kar artık sadece kar olmaktan çıkıyor dostum.
Bir ayrılığın, bir bekleyişin,
bir suskunluğun üstüne yağıyor.
Akrep Nalan’ın sesi,
karın soğuğunu değil;
içimize çöken sessizliği anlatıyor.
Ağaç dalları dantel gibi örülmüş bu mevsimde.
Yollar donmuş nehirler gibi suskun.
Her şey baharı özletmek için var sanki.
Ve ben korkuyorum…
Bu mevsimi senden daha çok sevmekten korkuyorum.
Çünkü kış alıştırıyor insanı yalnızlığa.
Sessizliğe.
Beklemeye.
Sonra biri gelince,
o sessizlik bozulacak diye ürküyorsun.
🎵 İkinci Şarkımız: Sezen Aksu – “Kış Masalı”
Bu şarkı,
soğuk bir günde yüzünü azıcık ısıtan bir ışık gibi.
Ama tam da bu yüzden acıtıyor.
Çünkü yetmiyor.
Pencerenin pervazındayım hâlâ.
Dışarıda bir tipi kopuyor.
Kar ince ince yağarken,
hayallerim savruluyor.
Korkuyorum…
Ellerini unutturur diye korkuyorum bu beyazlık.
Kış unutturur dostum.
Sesleri boğar,
renkleri örter,
hatıraları yavaşlatır.
Her şey aynı renge bürünürken,
insan en çok dokunmayı özler.
🎵 Üçüncü Şarkımız: Bülent Ortaçgil – “Eylül Akşamı”
(Bir mevsimden diğerine geçemeyenler için…)
Fezaya sığmayan gönlüm,
bir mevsime sığıyor şimdi.
Göğü, yeri, içimi donduruyor.
Durmak bilmiyor kar;
sardıkça sarıyor etrafımı.
Korkularım birikiyor,
karlar biriktikçe.
Bağlanmaktan korkuyorum.
Çünkü kış,
insana kalmayı öğretir ama
kaybetmeyi de hazırlıksız yakalar.
🎵 Son Şarkımız: Zülfü Livaneli – “Karlıkayalar”
Bu şarkı,
kışın içindeki ağır gerçeği fısıldar.
Dağ gibi duran duyguları,
erimeye cesaret edemeyen yanlarımızı anlatır.
Sevgili okur,
Bu kış günü,
karın sessizliğiyle birlikte yürüdük.
Pencere kenarında durduk,
soğuk çay içtik,
sigara dumanında hayallerimizi ısıtmaya çalıştık.
Yazılı Radyo’nun bu kışlık yayını burada bitiyor.
Kar yağmaya devam edecek.
Belki hüzün de.
Ama bil ki…
Bazı mevsimler üzmek için değil,
derinleştirmek için gelir.
Görüşürüz dostum,
kar tanesi gibi usulca düşen bir gecede.
Yazılı Radyo Karın Sessiz Öğrettiği Sevgili Dostum başlıklı yazı İslamokan17 tarafından
29.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.