Þehir aðýr bir saygýyla susuyor

Yollarýn kenarýnda duran herkesin kalbi ayný ritimde atýyor

Bu yürüyüþ zamana deðil vicdana yazýlýyor

Bir anne var kalabalýðýn içinde

Gözleri dolu ama düþürmüyor yaþlarýný

Oðluna verdiði sözü hatýrlýyor

Güçlü duracaðým senin için diye fýsýldýyor

Þehit geliyor

Bayraðýn rengi daha derin daha canlý oluyor

Rüzgar her esiþinde dua taþýyor

Bu topraðýn bedelinin ne kadar aðýr olduðunu herkes hissediyor

Polis Asker omuz omuza yürüyor

Adýmlarýn sesi kalplere vuruyor

Bu bir veda deðil gibi

Bir emanetin bize býrakýldýðý an gibi duruyor

Kalabalýðýn arasýndaki küçük bir çocuk

Elindeki oyuncakla sessizce izliyor

Sorular var içinde ama sormuyor

Çünkü yüzlerde yazýlý tek cevap var vatan böyle korunuyor

Toprak açýlýyor usulca

Sanki onu tanýyan eski bir dost gibi kucaklýyor

Giden bir beden oluyor

Kalan ise koca bir onur

Þehit geliyor

Acý büyüyor ama gurur da yükseliyor kalplerin ortasýnda

Ve herkes anlýyor

Bazý hayatlar bitmez çünkü vatanýn içinde yaþamaya devam eder

Þehit geliyor

Gözlerimizden dökülen her damla

bu toprakla yemin oluyor

Bayrak yere düþmeyecek

vatan yalnýz kalmayacak 

onun adý kalbimizde sonsuza kadar yaþayacak.

Ýsmail Gökkuþ