Bu dünyada artık bir çocuklar masum,
Teneşire konmuşum.
Odun ateşlerinde,
Kazanlarda su kaynar,
Yükselir buhar.
Günahlarım soğuk, sevaplarım sıcak
Kendi cesedime su dökerim…
Bu ben değilim,
Bedeni kaskatı olan adam,
Bana ne kadar yabancı.
Vücudumda çürükler, morluklar,
Sanki etim kemikten ayrılmış, saydam.
Bütün yollar sanırım rampa.
Beynimde hala süren bir sancı.
Elimde bir maşrapa,
Su dökerim kendi cesedime…
İki kişiyim
Bir tarafta ruh, bir tarafta cisim
Ne kadar kirliymiş bedenim!
Su döküyorum cesedime,
Bir sıcak, bir soğuk.
Neden bitmiyor kirler?
Sesim çıkmıyor boğuk boğuk…
Hep olmamışlarla uğraşıyorum,
Pişmanlıklar, yarı yoldan dönüşler
Bitmemiş işler / her şey yarım…
Ve vücudumdan hala akan kirler,
Kızıl bir güneşin doğuşunda,
Cesedimi yıkadım,
Sıcak sular, soğuk sular…
Ne yaptım ben dünyada
Bu kadar…
