Bu hikayenin neresindesin?
Neden? Kalbimde bir yerdesin? Neden ve söyler misin kimsin?
Rüzgâr önce hafif sonra cesaret bulmuşçasına ansızın hızla esmeye başladı.
Ağaçlardan kopan yapraklar havada dönerek savrulurken,adeta her biri geçmişten bir anıyı taşıyordu. Toprak,deniz ve gökyüzü aynı anda nefes alırken akşamın güneşi ufka yaşlanıyordu.Altınla bakır arasında bir renkte parlıyan gökyüzü,denizin yüzeyine binlerce küçük ışık serpiyordu.
Deniz, o an yalnızca su değildi; umut gibi titreşiyor, kalp gibi atıyordu.
Adam ve kadın yan yana durmuş aynı anda hem geçmiş hem de geleceğe bakıyordu. Konuşmuyorlardı. Çünkü bazı duygular kelime istemezdi. Suskun çığlıklar atılıyordu kalpten semaya.
Adam, kadını sevgiyle sardı; bu bir sarsıntıydı ama korkutan değil sanki uyandıran bir sarsıntıydı. “Buradayım” diyen bir temas. Kadın, o anda yalnız olmadığını hatırladı. İnsan bazen en çok bunu unutuyordu. Kendi yalnızlığında yalnız olmadığını.
Tam o anda alkışlar,ıslıklar,feryatlar arasında gökyüzü hareketlendi.
On iki uzay roketi aynı anda, aynı ritimde yükselmeye başladı.Sessiz ama kararlıydılar.Her biri bir niyetti: cesaret,keşif,vazgeçmemek,inanç… İnsanlığın içinden kopup gelen on iki farklı arzu.
Tek bir gökyüzüne doğru yol alırken rüzgar yaprakları teker teker dalından koparıp savuruyordu. Sanki eskiden kalan kurumuş tüm duyguların akıp gitmesi gibiydi. Yapraklar artık dağılmıyor tek bir yöne akıyordu kaos yok oluyor,korkular siliniyor ve umut yeşeriyor düzen oluşuyordu.
Güneş yavaşça değişiyordu. Altın portakal renginden kızıla dönerken parıltı sertleşiyor ama kaybolmuyordu. Ufukta beliren artık güneş değil bir kızıl gezegendi. Güneş Mars olmuştu. #Mars korkunun ve cesaretin aynı anda var olabildiği yer. Yeni başlangıçların kırmızı mühürü.
İnsanın "daha ileri gidebilirim" dediği nokta. Adam ve kadın gökyüzüne baktı. Roketler Mars'a doğru giderken deniz tatlı ve güzel bir esinti ile parıldıyor adeta gülümsüyordu. Çünkü umut hedefe varınca değil! Yola çıkınca doğardı. Ve rüzgar son kez esti.
Defa savurmak için değil! Yol göstermek için. Eller bu defa saygıda birleşirken umut kapıda bekleşiyordu. Usulca çalınan Kapı çaldığında, usulca açılan bir güne dönüyordu.
🌸
Işılda sabahlara ey sevgili
Rüzgar geçti içimizden savuran ve kavuran sabahlara uyanırken
Adı konmamış bir duyguyla
Yapraklar savruldu saç teli gibi
Her biri hatıra, her biri bırakılan bir ağırlık
Akşam güneşi değerken denizden tenime
Yanan yüreğim bir demir gibi kora döndü
Işık çoğaldı ve artık sessizlik konuştu
Sen orada gökyüzünün derinliklerinden bakarken daha
Beni sevgiyle sarstın bir düşten uyanırcasına
Dünya yeniden oynadı içimden kopan fırtına ile
Her biri yaprak dökümüne döndü
Gökyüzü açıldı o an
On iki roket, on iki niyet gibiydi aynı anda, aynı cesaret ile
İnsan kalbinin uzaya yazdığı cümleler titreşti kalbimden satırlara
Ve güneş yavaşça kızarttı yanaklarını
Isındı,üşüdü,yandı yeniden
O artık bir yıldız değil bir umut oldu
Kalpten kalbe değen sevgiden
Uzak ama mümkün
Sert ama umutlu
"Gel" dedi "hazırsan
Deniz parıldıyordu
Umut varılacak yer değildi artık
Birlikte bakabilmekti göğün derinliklerine
Ve rüzgar son kez esti
Bu kez savurmak için değil!
Yol göstermek için
Tatlı bir esinti ile kavurmak için değil,
Ferahlatmak ve kapıları açmak için
Yaşıyorsun kalbimde
Güneşi olmayan sabahlara
Karanlığın her renginde kırmızılar Parılda sabahlara
Gözümü her açtığımda sana
Gün ışılda güneş gibi Gülüşlerimiz çoğalsın yarınlara
Yazan Nurcan Doğru
Mars hikayesi🌸🩷🎶
(
Mars Hikayesi başlıklı yazı
nurcan-dogru tarafından
5.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
