TEDÝRGÝNÝM

Gecenin kör vaktinde düþtüm yollara,
Bir ses var içimde, susmuyor…
Yüreðimle aklým kavga eder durur,
Ne yana dönsem, bir yaným eksik, bir yaným tedirgin.

Sokak lambalarý bile yabancý bugün,
Her gölge bir anýyý vuruyor yüzüme.
Sesini duymadýðým günler aðýr gelir ya,
Ben o aðýrlýðýn altýnda
çýtýrtýsý duyulan bir dal gibi kýrýlacak gibiyim.

Bir yaným git diyor,
Bir yaným kal…
Bir yaným sus diyor,
Bir yaným baðýr çaðýr…
Ben hangisiyim bilemedim yýllardýr,
Karanlýkta yürüyen bir yolcu kadar tedirginim.

Dost dediklerim uzak,
Yar dediðim suskun…
Bir þehir büyüyor içimde,
Duvarlarý nemli, sokaklarý yalnýz.
Ben bu þehrin en ýssýz yerinde
kendine sýðýnacak yer arayan bir gölge gibiyim.

Yüreðimde bir türkü dönüyor yine,
Ah bu sevda,
Ah bu yol…
Ah bu tedirgin halim…