Bir Çift Göz

Bir Çift Göz

Varsın, senden habersiz olsun dünya;
Bir çift gözün beni nasıl yaraladığını bilmesin kimse.
Bir çift göz…
Mezopotamya’nın sabahına düşen kurşun gibi,
Fırat kıyısında yankılanan sessiz bir ağıt gibi,
Dicle’nin kalbine saplanan sıcak bir mermi gibi.

Ama o kurşunlar öldürmek için değil;
Yaşatmak için saplanmıştı yüreğime.
Her bakışında yeniden doğdum,
Her susuşunda biraz daha yandım.

Bir çift göz dedim…
Ne bir deniz kadar geniş,
Ne bir dağ kadar uzak…
Ama içinde kaybolduğum bir evren kadar derin.

Bırak, tek arzum onlar olsun;
Bırak, kalsın yüreğimde bir umut gibi.
Geceler uzasa da, sabahlar sensiz doğsa da,
Bir çift gözün hatırası yeter bana.

Razıyım…
Kurşun gibi, mavzer gibi;
Ama bir o kadar da sıcak, bir o kadar da gerçek o gözlere.
Onlar var ya…
Beni öldürmeyen, aksine hayata bağlayan gözler.
İşte onlardır benim kaderim,
Benim susuşum, benim en büyük şiirim.

Varsın, senden habersiz olsun dünya;
Bir çift göz,
Bir yürek,
Bir umut,
Ve ben…
Hepsi seninle, sensizliğin ortasında yaşıyor hâlâ.