Bir Çift Göz

Varsýn, senden habersiz olsun dünya;
Bir çift gözün beni nasýl yaraladýðýný bilmesin kimse.
Bir çift göz…
Mezopotamya’nýn sabahýna düþen kurþun gibi,
Fýrat kýyýsýnda yankýlanan sessiz bir aðýt gibi,
Dicle’nin kalbine saplanan sýcak bir mermi gibi.

Ama o kurþunlar öldürmek için deðil;
Yaþatmak için saplanmýþtý yüreðime.
Her bakýþýnda yeniden doðdum,
Her susuþunda biraz daha yandým.

Bir çift göz dedim…
Ne bir deniz kadar geniþ,
Ne bir dað kadar uzak…
Ama içinde kaybolduðum bir evren kadar derin.

Býrak, tek arzum onlar olsun;
Býrak, kalsýn yüreðimde bir umut gibi.
Geceler uzasa da, sabahlar sensiz doðsa da,
Bir çift gözün hatýrasý yeter bana.

Razýyým…
Kurþun gibi, mavzer gibi;
Ama bir o kadar da sýcak, bir o kadar da gerçek o gözlere.
Onlar var ya…
Beni öldürmeyen, aksine hayata baðlayan gözler.
Ýþte onlardýr benim kaderim,
Benim susuþum, benim en büyük þiirim.

Varsýn, senden habersiz olsun dünya;
Bir çift göz,
Bir yürek,
Bir umut,
Ve ben…
Hepsi seninle, sensizliðin ortasýnda yaþýyor hâlâ.