İsmail - İlk Kurban Son Dost
“Kurban” dediklerinde
ilk düşen isimdir akla:
İsmail.
Çünkü Rab için,
canın en sevilen yerinden vazgeçmeyi
ilk o öğrendi.
Bıçağın soğukluğunu değil,
teslimiyetin sıcaklığını taşıdı boynunda.
O, bir kurban değildi sadece;
inanmanın en ağır hâliydi.
Bir “razıyım”dı,
göğe doğru yükselen sessiz bir amin.
Benim son dostum da aynı ismi taşıdı.
Çünkü dostluk,
en çok vazgeçebildiğin yerde başlar.
Eğer ondan daha iyisi yoksa,
en iyisinde bırakmak gerekirdi.
Dediğim gibi;
ilk kurban,
son dost.
İkisi de aynı isimde buluştu:
İsmail.
NOT:
Sosyal medya hesabından İSMAİL isimli takipçime dostluk ve ithaf şiiri isteği üzerine bunu yazdım keyifli okumalar
(
İsmail - İlk Kurban Son Dost başlıklı yazı
kelimetozu tarafından
6.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
