Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

İsmail İlk Kurban Son Dost

“Kurban” dediklerinde
ilk düşen isimdir akla:
İsmail.

Çünkü Rab için,
canın en sevilen yerinden vazgeçmeyi
ilk o öğrendi.
Bıçağın soğukluğunu değil,
teslimiyetin sıcaklığını taşıdı boynunda.

O, bir kurban değildi sadece;
inanmanın en ağır hâliydi.
Bir “razıyım”dı,
göğe doğru yükselen sessiz bir amin.

Benim son dostum da aynı ismi taşıdı.
Çünkü dostluk,
en çok vazgeçebildiğin yerde başlar.
Eğer ondan daha iyisi yoksa,
en iyisinde bırakmak gerekirdi.

Dediğim gibi;
ilk kurban,
son dost. 
İkisi de aynı isimde buluştu:
İsmail.

NOT:
Sosyal medya hesabından İSMAİL isimli takipçime dostluk ve ithaf şiiri isteği üzerine bunu yazdım keyifli okumalar
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

İsmail İlk Kurban Son Dost

kelimetozu kelimetozu