Edebiyat ve Kültür Platformu
Bizim Kıyametimiz
Bak, kıyamet geldi sanıyorsun
oysa alametler eksik
Yecüc ile Mecüc geçmedi aramızdan,
suları kurutmadı kimse.
Deccal inmedi yeryüzüne,
güneş de yerini bozmadı,
batıdan doğmadı.
Ama gördün mü?
Biz yine kavuşamadık,
kavuşamadığım
Bir şeyler vardı adı konmayan,
sessiz, noksan.
Yecüc ile Mecüc değildi belki
ama daha beteri oldu:
Suları değil,
hayallerimizi kuruttular.
Deccal gelmedi, doğru.
Ama kötüler geldi,
kötülükler tam kalbimizin ortasına.
Ve soruyorum sana;
kavuşamamak varken
bundan büyük bir felaket var mıydı?
Bir olup tek bir günü bile yaratamadık.
Oysa gün yoksa,
güneşin de anlamı yoktu.
Ama bil isterim;
sadece Doğu’yla Batı değil,
Kuzey’le Güney de
bana hep bizi gösteriyordu.
Son pişmanlık kıyamette boşa derler,
inandım.
Ne kadar yanarsan yan,
ne kadar dönersen dön;
artık hiçbir yol çıkmaz bize.
Anlıyor musun?
Bizim kıyametimiz
dünyanın yıkılışı değil,
birbirimize varamayışımızdı.
Bizim Kıyametimiz başlıklı yazı kelimetozu tarafından
15.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.