BAŞLIK: DOST DERGAHI
MEKAN:
Dert Dergahı;
Derdi olanın derdini yok etmek için geldiği. İnsanlardan uzak durup kendiyle dertleştiği. Ve kendini sevmeyenin kendini sevmeye çalıştığı soğuk bir dergahtı burası
PROLOG
ANLATICI (DIŞ SES)
Bu dergâh, duvarları taştan değil, suskunluktan örülmüş bir yerdi.
Kapısından giren herkesin sırtında aynı yük olurdu: Kırılmamış gibi yapmanın yorgunluğu.
Buraya gelenler dertlerini anlatmazdı, çünkü bazı yaralar dile gelince değil, susunca kanardı.
O gün, iki adam karşılaştı. İkisi de yanmıştı; biri külünü saklamış, diğeri hâlâ sıcaklığını taşıyordu.
SAHNE
(Dert dergâhı. Loş bir ortam. Sessizlik ağırdır)
HASAN (onu görünce duraksar, şaşkın):
Sen de gelmişsin dert dergâhına İbrahim…
Hayırdır?
Hangi dert sürükledi seni buraya?
İBRAHİM (başını kaldırmadan, sesi yorgun):
Bu dergâha kimi aşktan düşer,
kimi dosttan be Hasan.
Ben insanlardan yorulup geldim.
Meyvemi yediler;
yerken de dallarımı kırdılar.
Kökümü kesip yakacakları an…
ben vazgeçtim.
Hepsini ardımda bıraktım.
HASAN (hafif bir tebessümle):
Yani diyorsun ki;
dert, insan kendinden ödün vermeye başladığında doğar.
Öyle mi?
İBRAHİM (başını kaldırır, Hasan’ın gözlerine bakar):
Aynen öyle.
Beni asıl yaralayan,
insanların yalnızca anı yaşaması.
Bak şimdi;
ne meyve kaldı ne gölge.
Isınmak için kesmeyi bile değil,
benim kül oluşumu izlemeyi sevdiler belki.
İBRAHİM (acı bir gülümsemeyle devam eder):
Yeni İbrahimler bulurlar, değil mi?
HASAN (sesi sakin ama sert, yüzü ciddidir):
Bulmakla uğraşmazlar.
Kurtlar sofrasında yaptıkları gibi,
kendi içlerinden birini İbrahim seçerler.
Kimi kül olur gider,
kimi senin gibi buraya sığınır.
Ve onlar geldiğinde,
geldikleri çöplüğe geri gönderirsin.
EPİLOG
ANLATICI (DIŞ SES) :
Dergâh sessizliğine geri döndü. İbrahim bir süre daha oturdu, sonra kalktı. Artık sırtında yük yoktu, ama omuzlarında izler vardı.
Hasan arkasından bakmadı. Çünkü bilirdi: Giden, gerçekten gitmişse ardında bakılacak bir şey bırakmazdı.
Dışarıda insanlar hâlâ meyve arıyor, gölge arıyor, yanacak bir şey arıyordu.
Ama dergâh şunu biliyordu: Kül olan herkes kaybolmaz. Bazıları, bir gün ateşin nerede durması gerektiğini öğretir.
(
Dost Dergahı başlıklı yazı
kelimetozu tarafından
1/16/2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
