DEDİKODU
Dedikodu kazanı kaynar her
toplantıda
İftira bulutları doruktan yere inmez
Yalan meydana çıkar her vicdani
tartıda
Vicdansızda o yalan yağmurları hiç
dinmez
Yalan konuştukça dil, üçü, beşi,
yedisi…
O zaman başlar aşkın büyük trajedisi
Ne ben bir prens oldum ne de o kül
kedisi
Kabaktan arabaya seven yürekler
binmez
Toplantıda yendikçe zeytinyağlı
dolmalar
Sevenin arkasından yalan yanlış
dalmalar
Çeneler bir düştü mü başlar günah
almalar
Dedikoduyla kirli dili hiç kimse
yunmaz.
Oysa hepsi bilir ki gıybet dinde çok
günah
Kimi hemen kıvırır, -Filanca dedi
ah, ah!
-Bak beni de günaha soktu eyvah ki
eyvah
Kimi de söylediği yalandan geri
dönmez
Kimine göre şair sevdiğinden ırakmış
Kimine göre ise tüm gemileri yakmış
Hayal ettiklerini şiirlere bırakmış
Şiirler duygusaldır orda hayal
incinmez.
Coşari, kalp sevmişse sevdiğini
bırakmaz
Yüreği küle dönse yârin canını
yakmaz
Aşk adına kesilen damardan şer kan
akmaz
Gerçek aşkın ateşi yalan sözlerle
sönmez.
21.01.2026/Samsun
İbrahim COŞAR