Dedikodu

DEDİKODU

Dedikodu kazanı kaynar her toplantıda

İftira bulutları doruktan yere inmez

Yalan meydana çıkar her vicdani tartıda

Vicdansızda o yalan yağmurları hiç dinmez

Yalan konuştukça dil, üçü, beşi, yedisi…

O zaman başlar aşkın büyük trajedisi

Ne ben bir prens oldum ne de o kül kedisi

Kabaktan arabaya seven yürekler binmez

Toplantıda yendikçe zeytinyağlı dolmalar

Sevenin arkasından yalan yanlış dalmalar

Çeneler bir düştü mü başlar günah almalar

Dedikoduyla kirli dili hiç kimse yunmaz.

Oysa hepsi bilir ki gıybet dinde çok günah

Kimi hemen kıvırır, -Filanca dedi ah, ah!

-Bak beni de günaha soktu eyvah ki eyvah

Kimi de söylediği yalandan geri dönmez

Kimine göre şair sevdiğinden ırakmış

Kimine göre ise tüm gemileri yakmış

Hayal ettiklerini şiirlere bırakmış

Şiirler duygusaldır orda hayal incinmez.

Coşari, kalp sevmişse sevdiğini bırakmaz

Yüreği küle dönse yârin canını yakmaz

Aşk adına kesilen damardan şer kan akmaz

Gerçek aşkın ateşi yalan sözlerle sönmez.

21.01.2026/Samsun

İbrahim COŞAR