Münteha

Bir şiirin kaderi daima yarım kalmak mı? 
Hangisi ihanet eder önce , diğerine... 
Şair mi şiir mi? 
Yazmaktan usanan eller bilirim, 
Soğukta karıncalanan ve bazen kalemi tutamayan elleri, 
Suküt yok artık hiç susmuyor dilleri, 
Yıkılmakta eskiden oluşturduğu kumdan kaleleri 

Bu mu layık-ı vechile? 
Bu mu bize reva görülen münteha, 
Kurudu kitap arasında unuttuğum leylaklarım, 
İki zaman çarkı arasında sıkışıp kalan narin bedenim , anımsıyor geçmişin izlerini... 

Belkide içtiğimiz zehri şiraz zannettik, 
Ondandı ölürken mutlu oluşumuz, 
Dökülürken narin ince fideler gibi yağmurda, 
Toprak bizede sarılıyor , eski bir dostu özler gibi...