Edebiyat ve Kültür Platformu
Müebbet Sevda Otopisi
Uçurumun tam çizgisindeyim,
Bir yanım platonik bir hasret, bir yanım dipsiz boşluk.
Ceplerimde sana birikmiş intihar notları,
Gözlerimde sabahı öptüğüm o yangınların külü var...
Ben sensiz sana mahkûmum,
Sana sensiz hükümlüyüm sevgilim;
Demir parmaklıkları ruhuma örülmüş bir sürgünüm şimdi.
Felek çakmağını çaktı, ciğerim nâr-ı ateş,
Azrail çırak kaldı, ben ölümün kendisiyle usta.
Hangi neşter keser bu görünmez ilmeği?
Hangi ameliyat masasında dikilir bu darmadağın yürek?
Sevdana esirim;
Zincirlerim paslı, umudum bir mülteci çığlığı.
Bak, kışları yaktım senin için, baharı saçlarında ararken,
Gençliğimi "şimdi mi geldim aklına" sitemlerine meze ettim.
Eğer dönmeyeceksen, eğer bu ses vermezlik sürecekse;
Geceler azalmasın, varsın dertler hiç bitmesin.
Çek tetiği, vur idam sehpasına tekmeyi;
Sıkışsın boynumda o en son ilmek,
Dinsin bu nefessiz eziyet!
Ya gel, tut elimi bu uçurumun kanayan eşiğinden uçur beni,
Götür o yasakların, o tuzakların olmadığı uzaklara...
Ya da "nesine yandım" deme bana;
Vücudum şehrini ateşe ver,
Gözyaşınla yu beni, toprağına kat öldür beni...
Çünkü ben senin için yaşamayı değil,
Seninle her gün milyon kere ölmeyi sevdim.
Doğuş Kılınç (Mezarlıklar Şairi)
Müebbet Sevda Otopisi başlıklı yazı dogus-kilinc tarafından
24.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.