Bistüri Darbesi Teşhissiz Sızı

Bir hücre gibi çoğalıyor içimde yokluğun,

Sessizce yayılıyor en derin kuytularıma.

Adım adım eksiliyorum, farkındayım,

Ben sensizliğin kanseriyim aslında.

Her nefeste biraz daha sen sızlıyor içim,

Teşhisi konulmamış bir ağrı bu, çaresiz.

Zaman ilaç derler ya, inanma,

Zaman sadece öldürüyor bizi sessiz sessiz.

​Bir cerrah titizliğiyle dokunuyorsun anılara,

Her hatıra, ruhuma inen yeni bir bistüri darbesi.

Ameliyat masasında bırakılmış bir ömür gibi,

Söküp atamıyorum içimdeki bu kronik hevesi.

​Narkozsuz bir acıyla dikiliyor saniyeler geceye,

Koma hali bir yalnızlık bu, geri dönüşü meçhul.

Neşter vurdukça kanıyor hece hece sustainsız adın,

Bu travmadan sağ çıkamaz artık hiçbir kul.

​Neşter Ameliyat Masası (Doğuş Kılınç)