VAY GANERE VAY !

             Hani atalar dermiþ ya “Allah kösengiyi dibine kadar yakacak deðil ya” diye. Sürmelinin Sarý Selim’in de kösengisi neredeyse yanmaktan son bulacaktý. Þartlar aleyhine tecelli etmiþ, durumu günden güne kötüye gidiyordu. Nerede var nerede yok yolunun þehre düþtüðü günün birinde yýllardýr görüþemediði Ýstanbul’da esnaflýk yapan arkadaþý Kývýrcýk Nebiye denk gelir. Bir kahvehanede saðdan soldan muhabbet ettikten sonra Sarý Selim hayat hikayesini üþenmeden karþýsýndakine kendisine acýndýracak þekilde anlatýr.

             Yýllar ne çabuk geçmiþti arkadaþý Kývýrcýk Nebi’ye rastladýktan bu yana. Nebi Ýstanbul’da ayakkabý ticaretiyle uðraþýyordu. Fabrikadan aldýðý ayakkabýlarý bir depoda topluyor, güvenini saðlayan beþ altý kadar yetiþtirdiði kiþilerin altlarýna birer pikap tahsis ederek Ýstanbul’un çeþitli bölgelerini onlara taksim etmiþ, böylelikle hem onlarý kazandýrýyor hem de kendisi kazanýyordu.

             Kurban bayramýna bir gün kalmýþtý, Sürmeli’nin Sarý Selim bayram çýktýktan sonra memleketine gitmek orada hýsým akrabasýyla bayramlaþmak ve hasret gidermek istiyordu. Ýstanbul’a geleli her kurban bayramýnda iþi bilen bir arkadaþýyla mahallelerde gezerek ücret karþýlýðý kurban kesmekle üç beþ lira gelir elde ederlerdi.

             Bu kurban bayramýnda bu iþi yalnýz becerebileceðine kanaat getirdikten sonra o gün yanýnda getirdiði ayakkabý tezgahýna yakýn bir býçakçýya üç adet býçaðýný, nacak ve baltasýný güzelce çark ettirdi.

             Sabah yataktan kalktýðýnda Ýmamlar bayram salasýný okuyorlardý. On üç ya da on dört yaþýndaki oðlu Ýhsan’ý ve kurban kesmek için alet edevatý da yanýna alarak caminin yolunu tuttu…..

              ‘Kurban kesilir kurban kesilir’ çýðlýklarýyla on kadar küçükbaþ hayvanýn kesimini yaptý, verilen ücretleri saymaksýzýn cebine istifliyordu. Oðlu Ýhsan bir yandan, kendisi bir yandan attýklarý ‘Kurban kesilir’ çýðlýklarý öðle ezanýný okuyan imamlarýn seslerine karýþýyordu.

             Önünden geçtikleri bir villanýn kapýsý aralandý, iri yarý babayiðit bir adam “Evladým kurbaný sen mi kesiyorsun?” “Evet efendim.” “Yalnýz bizim kurban büyükbaþ, halledebilirmisin?” “Köy çocuðuyum beyim.” Adam ve iki oðlunun da yardýmýyla Sarý Selim hayvanýn ayaklarýný urganla baðladýktan sonra bir hamlede koca tosunu devirip boynundan geçirdiði urganýn ucunu adamýn diðer oðluna verdikten sonra vekalet alýp keskin býçaðý besmele çekip hayvanýn boynuna attý.

             Aradan zaman geçtikçe adam onu tanýmaya çalýþýyor, sanki pek lazýmmýþ gibi soru üstüne sorular soruyordu. Sarý Selim vaktinde devrimci olduðunu, bu yüzden bir yýla yakýn hapis yattýðýný, köyde saðcýlarýn hapis yatýp çýkanlara maddi olarak yardým ederken kendisine hiçbir sol görüþlünün sahip çýkmadýðýný, çok yoksulluk çektiðini, bir iþ adamýnýn kendisini sahiplenip Ýstanbul’a getirdiðini bire bin katarak adamýn merhametine sýðýnmanýn rolünü oynuyordu.

             Sarý Selim anlaþma gereði hayvanýn iç organlarýný ayýrdýktan sonra eti dört eþit parçaya böldü. Ýþi bitmiþti, adam onun haline acýmýþ olacak ki yüklü bir miktarda cebine para sokarken küçük oðlu Ýhsan’ada bol bahþiþ vermeyi ihmal etmemiþti.

             Orada iþini bitiren Sarý Selim adamla vedalaþýrken adam ”Yeðenim þimdi senin kurbanlýðýnda yoktur, buradan et vermeden seni göndermem”. Adam zorluyor Selim eti almamakta inat ediyordu. En sonunda adamýn ”Þu kapýdan et almadan gidersen þu yemin üstüne olsun” ýsrarýna dayanamayan Sarý Selim ön kolu omzuna atýp kapýdan çýkarken onun bu kadar eti alýp götüreceðini tahmin etmeyen adam onun arkasýndan “Vay ganere vay “demeyi ihmal etmiyordu.

ERDOÐAN ÇALIÞKAN 26 01 2026 KIRÞEHÝR. GERÇEK YAÞANMIÞLIKLAR