Hala Buradayım

Kimse alkışlamadı bu günü,
Bir dönüm noktası değildi yaşamak.
Ama gözlerimi açtım yine de,
Bazı sabahlar
Sadece nefes almak bile cesarettir.
 
İçimde tamamlanmamış cümleler var,
Yarıda kalmış dualar gibi.
Artık dokunmuyorum onlara,
Çünkü insan
En çok kanadığı yerde susmayı öğrenir.
 
Her şey geçmedi, bunu biliyorum,
Ama her şey de kalmadı içimde.
Zaman ağır bir öğretmen,
Aynı dersi defalarca anlatır
“Kalp kabul edene kadar”.
 
Bugün büyük umutlar taşımıyorum,
Taşıdığım tek şey kendim.
Ve inan,
İnsan bazen
Kendi ağırlığına bile zor dayanır.
 
Ama hâlâ buradayım,
Eksik, yorgun, gerçek.
Devam dediğin şey
Bir haykırış değil,
İçten içe verilen
Uzun bir sözdür.