Kara Toprağın Çocuğu
Ben kara toprağın çocuğuyum,
Ayazda büyüdü gölgem.
Ceplerim rüzgarla doluydu,
Ama eksilmedi direncim.
Kış erken iner memlekete,
Dağlar susar, yollar donar.
Ben sustukça içimde
Bir sabır ağacı uzar.
Okul yarım kaldı bazen
Hayat çağırdı erkenden.
Ellerim nasır, alnım açık
Vazgecmedim hiçbir şeyden.
Bir gün kelimeler geldi
Sessizliğimden doğarak.
Ben şiirle ayağa kalktım
Kara toprağa dayanarak.
(
Kara Toprağın Çocuğu başlıklı yazı
MUHAMMED NURİ DERDİYOK tarafından
16.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
