Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
murat-kartal murat-kartal
19.06.2010 · 2.791 · 4 · Tahmini 1 dk okuma
(0 oy)

Düşerken

İçime düşen,
Düşerken sessiz
kelimelere sığınmış
Bir kıyametti...
Sessizce

Ve...
Kar borandı,
Donuktu...
Yoktu belkide.

Gözlerime düşen ;
Düşünceli
Dalgın,
Yangın çıkıyordu
Baktığım yerden.

Sen hiçbir şeyin
Her şeyiydin

Hiç bir yerden
İçime düşen
Büyüyen...

Hiç bir şey yakmamıştı beni
Sustun,
Sessiz kelimeler ürettin
Kulaklarımı sağır eden.


Ve,
Amansız
sokakların
Seri ölümlerinde zanlı
Kimliği saklı bir katili oynarken sen,
(Bendim daha ölmeden
Gırtlağımda düğümlenmiş
Hıçkırıklarla,
-ki yağlı bir urgan geçmemişti hala boynuma- )
Ölüme giden.

Şimdi,
Son dileği sorulmamış bir ahmağın
Can çekişlerinde,
-Tutarsızlıklarla dolu, ş
aşkın-
Çöllere düşüyor içim.

İçim ağustos sıcağında kavrulurken
Gözlerim eylülsü sağanaklarda
mevsimsiz.
Yüzüm Mısır,
Nil düşüyor yanaklarıma


Hayat mı?
İbrahim'in göçleri gibi
Amansız…

Kuyular Yusufsuz
Melik habersiz
Toplansa herkes
Şahitlik edecek Züleyha'ya,
Çaresiz.

Yusuf insan
Ödül zindan.

Düşün,
Kaç kuyu büyütsem içimde
Kervan geçmez yol benim.


İşte dört duvar
Ödülüm.
Esaretimi saklar her biri
İnadına gezinirsin duvarlarımda
İnadına rüyalarımda
-esir olduğumu haykırır bir ses-
Bir şamar gibi şaklar suratıma.

Yok, bir tek şahidim,
Yok…
Allah'tan başka,

'Esirinim'
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Düşerken

murat-kartal murat-kartal