SEVDA ÇÖLÜNDE
Kendi ellerimle kurdum sehpayı.
Yorgun bir şafağın gri tülünde,
Sarmalayıp gömdüm kalben meftayı
Dolanırken aklım sevda çölünde
Önce o çocuksu gülüşler yitti
Sonrada çaresiz umutlar bitti
Her gece hayaller yoğurdu yuttu
Tükendim çaresiz gurbet elinde
Ne vasiyet kaldı benden bir miras
Ne de bir "keşkeyle bitmez ihtiras
Zaman, çok insafsız ettim ben iflas
Dolandı sözlerim suskun dilimde
Adımla yürüdüm bu ıssız yolu,
Kırık dökük koydu kaderim kolu
Üstüme yağarken yağmurla dolu
Boğuldu hıçkırık hüzün gölünde
Şimdi tüm sözler boğazda düğüm
Açılmaz yollarım olmuş kör düğüm
Dedim ki hayaldir belki gördüğüm
Kayboldum hayatın ıssız çölünde
En derin hükmünü gördüm infazın,
İçimde bir boşluk.Kalmadı hazım
Karakış içinde tükendi yazım
Acılar akarken gözüm selinde
Yorgun kalem düştü, kâğıt sarardı,
Güneşimmi söndü dünya karardı
Veda vakti geldi, bu son ayardı
Bir Filiz yeşerdi söndü külünde
Derya 🌹 Filiz küyük
(
Sevda Çölünde başlıklı yazı
Derya tarafından
17.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
