ARZ-I HAL
Mecnun’u çöllere salan o nefes,
Ruhumu kavuran bir hâr içinde.
Gönlümün sarayı dar gelir kafes,
Ömrüm tükeniyor bir zâr içinde.
Gözlerin müebbet, bakışın infaz,
Suskunluk dilimde en hazin avaz.
Kaderin kalemi yazmıyor beyaz,
Kaldım bir karanlık ısrar içinde.
Zamanın çarkında kırıldı dişler,
Hayalden geriye döküldü düşler.
Vuslata kurulan bütün o işler,
Kayboldu gizemli bir sır içinde.
Aşkınla tutuşan bir mum gibiyim,
Kendi ateşimde mahkûm gibiyim.
Deryada savrulan bir kum gibiyim,
Yüzüyorum sonsuz efkâr içinde.
Hicranın mührünü vurdun alnıma,
Hasretin zehrini kattın kanıma.
Bin yıllık bir sızı girdi canıma,
Yandım bir onulmaz ikrar içinde.
Aynalar küskündür, sular bulandı,
Umudun boynuna urgan dolandı.
Yüreğim kaç defa yandı, talandı,
Binlerce feryat var bir âh içinde.
Sen misin içimde saklı duran can?
Yoksa bu bir oyun, koca bir yalan?
Giderken geriye ne kaldı kalan?
Hicran mı, hüzün mü bu kâr içinde?
Vuslatın köprüsü yıkıldı artık,
Düşlerin perdesi söküldü artık.
Ömrümün yaprağı döküldü artık,
Savrulup gidiyor rüzgâr içinde.
Filiz der ki; artık bitti bu masal,
Aşkın limanından koptu her sandal.
Azrail gelince vermiyor mehal,
Ruhum can çekişir bir dâr içinde...
Filiz KÜYÜK 31.03.2026 Ankara
(
Arz-ı Hal başlıklı yazı
Filiz tarafından
19.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
