Otuz Şubat

Bugün otuz Şubat,
Sevdiceğim.
Gel gör ki;
Zaman kayıtsızdır artık,
Akrep yelkovanı kovalama
Telaşından çoktan geçmiş.
​Gökyüzü yavan bir tuval gibi;
Sanki maviye sığamıyor da
Karalara meyli varmış gibi.

Sevdiceğim;
Otuz Şubat'ta
Kuşlar bile suskun baksana,
Kanat çırpmak onlara boş bir rüzgar gibi.
​Haftanın ise sekizinci ertesi...
Öteledim tüm zamansızlıkları.
Hırslarım, yenilgilerim;
Hepsi bir tarafa.
Başlamaklar
Köşe bucak saklanır,
Kapalı kapılar ardına.
Odada sessizliğimden yankılanan kocaman bir boşluk...
Duvarda gördüğüm ise,
Sadece bir takvim yaprağı;
Koptu kopacak
Ama sanki derman bulamıyor savrulacak...
​
​Bugün otuz Şubat,
Sevdiceğim.
Yol alanlar çoktan gitti,
Gel gör ki,
Ben hala o adımların
Sessizliğini sayıyorum.
Yani sevdiceğim;
Aslında ben var olmayan bir günü yaşarken
Onun nöbetini de tutuyorum..

Saygılarımla
Sibel ARSLAN