Edebiyat ve Kültür Platformu
Yine Hüzün Çöktü Gençliğime
Yine Hüzün Çöktü Gençliğime
Yine hüzün çöktü gençliğime,
zamansız bir akşam gibi
ne haber verdi gelişinden
ne de izin istedi kalbimden.
Bir yanım hâlâ çocuk,
bir yanım çoktan sarılmış ihtiyarlığa.
Aynaya bakıyorum,
gözlerimde büyüyen şey yaş değil
suskunluk…
Koşmak isterdim eskisi gibi,
düşeceğimi düşünmeden.
Şimdi her adımımda
bir hesap, bir korku, bir “ya olmazsa” var.
Gençliğim,
erken gelen bir yorgunluğun omzunda uyuyor.
Geceler uzun artık,
uyku küskün bana.
Düşlerim bile temkinli,
sevinçlerim yarım,
kahkahalarım ödünç.
Bir şeyler eksik sanki,
adı konmamış ama hissedilen.
Kalabalıkların ortasında
kendime çarpıyorum,
kimseye anlatamadığım bir yalnızlıkla.
Sevgi dedikleri
bazen bir yük,
bazen de yaraya tuz.
İnandıkça kırıldım,
kırıldıkça sustum.
Sustukça içimde
daha çok büyüdü hüzün.
Gençlik böyle mi olmalıydı?
Hayaller bu kadar erken mi solmalıydı?
Gözlerim neden
hep geçmişe bakıyor da
gelecek kaçıyor benden?
Yine hüzün çöktü gençliğime,
ama alışığım artık.
Çayım soğur,
umutlarım bekler,
ben susarım…
Belki bir gün
bu hüzün de yorulur benden,
çekip gider sessizce.
O zamana kadar
gençliğimi
içimde saklarım,
kırık ama hâlâ yaşayan bir umut gibi.
Derya 🌹 FİLİZ KÜYÜK ✍🏻
Yine Hüzün Çöktü Gençliğime başlıklı yazı Filiz tarafından
26.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.